Wrok

Veilig op het vwo nam ik mij voor
mijn hart niet te laten bezwaren door
afwijzing of berouw
maar ze op lome zondagmiddagen zonder huiswerk of vrienden
mee te geven aan de wind
die ze zou oplossen in blauwe zomeravonden ver van hier

Maar de liefde die ik had voor allen
bleef onaangeroerd en bedierf
Mijn moeder ging drinken
Mijn werk matte mij af
En vrat zich vast in vitale organen

Nu zijn er geen bevrijdende winden meer
of heldere zomeravonden
Slechts de versteende woede gevangen
in een bijna al even zo stug lichaam

Ik

Dit bericht is geplaatst in Gedichten, Schrijfgroep. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *