(zonder titel)

Lang heb ik gedacht
Waarom is de keuze toch altijd
een vol hart of een volle portemonnee?
thuiskomen na een lange dag
en de menselijkheid bij elkaar graaien
die de drukte van je heeft afgebikt
lastige klanten, haperende systemen
In die jaren was jij die ik nooit heb gekend
mijn licht aan de horizon

Maar op een mooie dag in april
ik had de dode bloemen uit de margrieten geplukt
en stapte op de keukentrap om de ramen te lappen
zag ik dat je verdwenen was

Even stond ik onbewogen
en wachtte op de klap
maar de bloemen bleven de bloemen,
de ramen de ramen, de trap de trap
toen nam ik nog een tree
en ging verder waar ik gebleven was

Dit bericht is geplaatst in Gedichten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *